Loading...Loading...


×

Juryrapport MK Award 2015

mkaward01
Juryrapport MK Award 2015

Wie iets over de MK Award wil zeggen, ontkomt er niet aan te beginnen bij de naamgevers van de prijs. Emmo Grofsmid en Karmin Kartowikromo, twee bevlogen galeriehouders, kwamen op 6 juni 2011 om bij een auto-ongeluk op de A1 bij Deventer. Sindsdien gaapt er een gat in de Nederlandse kunstwereld. We moeten het doen met onze herinneringen aan Emmo en Karmin en de MK Award houdt die herinneringen levend. Maar meer nog dan dat, houdt de MK Award hun gedachtegoed levend.

Waar stonden Emmo en Karmin voor? De eerste woorden en frasen die opborrelen zijn ‘levenslust’, ‘enthousiasme’, ‘een grenzeloze passie voor de kunst’, ‘avontuur’, ‘betrokkenheid’ en ‘een bijna naïef geloof in het goede in de mens’. Maar dat zijn algemene etiketten die onvoldoende tot uitdrukking brengen wie zij waren en waar zij voor leefden. Met hun MK Galerie, eerst in Rotterdam en vanaf 2007 ook in Berlijn, waren zij de spil en motor van een levendig kunstcircuit. Bij hun openingen en etentjes, waar altijd plaats was voor nog een extra bord en stoel, werden discussies gevoerd, ideeën aangescherpt en plannen gesmeed. Emmo en Karmin stonden altijd klaar om iedereen te helpen: kunstenaars met soms onmogelijke projecten, beginnende collega-galeriehouders die zij royaal lieten delen in hun expertise en netwerk, aspirant-recensenten die wegwijs gemaakt moesten worden, jonge verzamelaars die door de bomen het bos niet meer zagen.

Emmo en Karmin waren allround promotors van de kunst omdat zij geloofden dat kunst echt een verschil kon maken. En dat hield niet op bij de deur van hun galerie. Emmo grossierde in bestuursfuncties, onder andere bij de Stichting Rotterdamse Galeries, de Nederlandse Galerie Associatie en Art Amsterdam. Karmin was de drijvende kracht achter het tijdschrift Tubelight, kweekvijver voor aanstormend schrijftalent op kunstgebied, en later het blad What’s Up. Voor Emmo en Karmin waren kunst en leven geen gescheiden grootheden; ze overlapten volledig, gingen in elkaar op.

De MK Award wil vooral dat laatste aspect uitdragen. En dat maakt de MK Award anders dan de meeste andere kunstprijzen. Die zijn bedoeld als bekroning van een oeuvre, aanmoediging van een belofte, of het tot meesterstuk verheffen van een specifiek werk. De MK Award viert een bepaald type artistieke praktijk. Het gaat om kunstenaars die actief en doelbewust in de wereld staan, die de wereld willen beïnvloeden, bijbuigen en beter maken. En dan liefst zo direct en concreet mogelijk.

Naast engagement zijn ook eigenzinnigheid en doorzettingsvermogen belangrijke criteria voor de jury. Logischerwijs wordt daarbij niet zozeer gekeken naar het medium waarin iemand werkt, maar of hij/zij over de beperkingen van een discipline heen kan stappen. Hier geldt: attitude boven uitvoering. Het is ook om die reden dat de scouts die de longlist aanleveren bij iedere editie in een ander segment van de kunstwereld worden gezocht. In 2013 waren het museumprofessionals die kandidaten aandroegen, dit jaar was het de schrijvende pers.

Zoals te verwachten, levert een dergelijke aanpak een bijzonder gevarieerde longlist op. Het is dan aan de jury om die zeer verschillende kunstenaars – beginnend, mid-career en gevestigd – naast een onorthodoxe meetlat te leggen, de Emmo-en-Karmin-meetlat. Niet alleen hun werk wordt beoordeeld maar ook hun bedoelingen, instelling en impact. De MK Award is niet een prijs voor een kunstenaar, maar een prijs voor kunstenaarschap. Het is een prijs voor het type kunstenaarschap dat we misschien het totale kunstenaarschap kunnen noemen, of het kunstenaarschap met huid en haar.

Het is daarom dat de jury na ampel beraad heeft gekozen voor de genomineerden die al vele jaren, wars van trends en modes en zonder compromissen, consequent zichzelf tot inzet van hun kunst maken. Hun werk begint vaak klein, dichtbij zichzelf en geworteld in het persoonlijke leven, maar strekt zich moeiteloos uit naar uiteenlopende grote maatschappelijke thema’s: het homohuwelijk, het Israëlisch-Palestijnse conflict, individualisme en identiteit in de hedendaagse massa-maatschappij. Moeiteloos schakelen ze tussen schilderkunst, tekenen, performance, video en installatie. Het is immers allemaal deel van hun leven, dat kan worden beschouwd als het uiteindelijke, echte kunstwerk.

De winnaars van de MK Award 2015 zijn: Gil & Moti.

Namens de jury,

Edo Dijksterhuis (voorzitter MK Award 2015)